Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej (PIPS) założony został 12 czerwca 1922 roku w wyniku połączenia Seminarium Pedagogiki Specjalnej i Państwowego Instytutu Fonetycznego. Dyrektorką Instytutu została Maria Grzegorzewska. Jego zadaniem było kształcenie i dokształcanie czynnych zawodowo nauczycieli-wychowawców szkół podstawowych i szkół średnich w specjalnościach obejmujących: „głuchych, niewidomych, upośledzonych umysłowo, upośledzonych moralnie i kalekich” oraz „prowadzenie badań naukowych”. Kurs nauczania trwał rok. Absolwent po napisaniu pracy dyplomowej otrzymywał dyplom nauczyciela szkoły specjalnej.

Wykładowcami Instytutu byli wybitni naukowcy, lekarze, psychiatrzy, neurologowie m.in. : Józefa Joteyko, Tytus Benni, Janusz Korczak, Władysław Sterling, Michał Wawrzynowski, Witold Łuniewski, Jan Bogdanowicz, Halina Koneczna i Halina Jankowska.

Walentyna rozpoczęła naukę w Instytucie w 1930 roku, miała wtedy 24 lata. Kilka lat wcześniej Instytut ukończył jej mąż, Władysław Dziadecki. Babcia przez całe swoje zawodowe życie pracowała jako pedagog specjalny.

Instytut miał własną biblioteką, pracownią psychopedagogiczną ze specjalistycznymi poradniami (ortofoniczną i pedagogiki leczniczej). Do 1 września 1939 r. Instytut wykształcił 660 nauczycieli i wychowawców szkół i zakładów specjalnych.

Początkowo PIPS mieścił się w gmachu Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych przy Placu Trzech Krzyży w Warszawie, następnie w Alejach Ujazdowskich 20, wreszcie przy ul. 3 Maja 18 w Warszawie (do 1939 roku).

Źródło: album Dziadków Dziadeckich, http://www.aps.edu.pl/uczelnia/historia-uczelni/