23 grudnia 1939 roku w Wołożynie zostaje aresztowany przez NKWD Henryk Konopnicki (1882-1942), mój pradziadek. Ma wtedy 57 lat.
Dzięki białoruskiemu „Memoriałowi” możemy prześledzić jego losy w niewoli radzieckiej. Znalazł się bowiem na liście ofiar politycznego terroru ZSRR.
Konopnicki Henryk Lwowicz
Urodzony 06.06.1882, s. Piotrawin, parafia lubelska; Polak; wykształcenie wyższe; dyrektor gimnazjum w Wołożynie. Miejsce zamieszkania: obwód miński, rejon Wołożyński, Wołożyn, ul. Wileńska 50a.
Aresztowany 23 grudnia 1939
Skazany: OSO 4 września 1940 r., dok.: 72a, 74 kk BSRR – a/s agitacja.
Wyrok: 8 lat obozu pracy, służył: Siblag, zwolniony. 09.08.1941
Rehabilitowany 26 grudnia 1989 r. Prokuratura, obwód miński.
Źródło: Białoruski „Memoriał”
Henryk Konopnicki zmarł 8 kwietnia 1942 roku w Kermine (dzisiaj Navoi) w Uzbekistanie.
W swoim liście z 8 lutego 1940 roku Gustaw, syn Henryka, wspomina, że nie ma kontaktu z ojcem właśnie od 23 grudnia 1939 roku.
